بان بقول خود انا مدينة العلم و على بابها و اين امداد آن جناب از سعادت جناب امير المؤمنين عليه السّلامست و اين افادهء ابن حجر دليل واضحست بر آنكه او بلا ريب حديث مدينة العلم را قول جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مىداند و آن را دليل اين مطلب نفيس عظيم مىگرداند دوم آنكه از ان پر ظاهرست كه ابن حجر در روايتى از روايات مدينة العلم قول آن جناب فمن أراد العلم فليات الباب را ثابت وامىنمايد و آن را در مقام تائيد مرام ذكر مىفرمايد سوم آنكه از ان واضحست كه ابن حجر حديث انا دار الحكمة و على بابها را نيز در معرض تائيد حديث مدينة العلم ذكر مىكند چهارم آنكه از آن پيداست كه ابن حجر براى تائيد حديث مدينة العلم حديث على باب علمى را نيز ذكر مىنمايد پنجم آنكه ازين كلام ظاهرست كه اگر چه جماعتى كه ازيشان نوويست در باب اين حديث بمزيد جسارت قائل بالوضع شده‌اند ليكن اين قول‌شان نزد ابن حجر مقبول نيست و الا چرا حديث مدينة العلم را بحتم و جزم قول جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مىدانست و آن را در معرض استدلال و احتجاج مىآورد ششم آنكه از آن عيانست كه حاكم تصحيح اين حديث شريف نموده هفتم آنكه از آن نمايانست كه بعض حفاظ مطلعين تصويب كرده‌اند كه اين حديث حديث حسن مىباشد پس محل كمال استعجابست كه هر گاه ابن حجر در منح مكيه به اين كلام خود كه مشتمل بر وجوه سبعه است ثبوت اين حديث شريف فراروى ارباب بصيرت نهاده و طعن طاعنين و قدح قادحين را كه از جمله‌شان نووى نيز هست باطل مطرود و خطاء مردود دانسته داد انصاف داده باز چرا در صواعق اين حديث را مطعون مىگويد و باعتماد بر قدح نووى و احزاب او راه عصبيت و عدوان در ان مىپويد وجه چهارم آنكه نيز ابن حجر در منح مكيه بيشتر ازين اهتمام در اثبات اين حديث عالى مقام بذل نموده اقوال قادحين و جارحين اين خبر منيف را بانامل رد و ابطال و توهين و اخمال بحسب وسع خود كما ينبغي فرسوده چنانچه در شرح شعر لم يزده كشف الغطاء يقينا * بل هو الشمس ما عليه غطاء * گفته تنبيه مما يدل على ان اللَّه سبحانه و تعالى اختص عليا من العلوم بما تقصر عنه العبارات قوله صلّى اللَّه عليه و سلم اقضاكم على و هو حديث صحيح لا نزاع فيه و قوله انا دار الحكمة و رواية انا مدينة العلم و على بابها قد كثر اختلاف الحفاظ و تناقضهم فيه بما يطول بسطه و ملخصه ان لهم فيه اربعة آراء صحيح و هو ما ذهب إليه الحاكم